απαραιτητες εξετασεις

Μέχρι το τέλος του πρώτου διμήνου από την τελευταία εμμηνορρυσία:

Ομάδα αίματος και παράγων Rhesus

Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης (διερεύνηση για κίνδυνο Μεσογειακής αναιμίας του εμβρύου)

Τεστ δρεπανώσεως (διερεύνηση για κίνδυνο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας του εμβρύου)

Αντισώματα ερυθράς  και Αντισώματα τοξοπλασμώσεως. (Σε αρνητικό αποτέλεσμα, ενδεχομένως επανέλεγχος κατά την 20^η εβδομάδα.)

Αυστραλιανό αντιγόνο. (μητέρες με θετικό Αυστραλιανό αντιγόνο, μπορεί να μεταδώσουν στο νεογνό μια ηπατίτιδα. Για τον λόγο αυτό, τα νεογέννητα των γυναικών αυτών, πρέπει όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την γέννα, να εμβολιαστούν εναντίον της ηπατίτιδας Β.)

 

 

Επίσης :

Γενική εξέταση αίματος, σάκχαρο αίματος 

Γενική ούρων

Οι εξετάσεις αυτές επαναλαμβάνονται ανά 4-6 εβδομάδες

Η εξέταση για σάκχαρο αίματος, που  γίνεται το πολύ μία μόνον φορά,  είναι ενδεικτική και  επιλεκτικά μπορεί να χρειαστούν και άλλου είδους εξετάσεις, όπως η δοκιμασία γλυκόζης (π.χ. σε  υπέρβαρες μητέρες,  ή σε μητέρες των οποίων το προηγούμενο παιδί γεννήθηκε με βάρος μεγαλύτερο από 4 κιλά).

 

Με συμπλήρωση 16 εβδομάδων από  την τελευταία εμμηνορρυσία, γίνεται η σύσταση για έλεγχο του λεγομένου   τριπλού ή διπλού τέστ, κατ΄ άλλους και Αlpha-Test

με το οποίο προσδιορίζεται σε κάποιο βαθμό το μέγεθος του κινδύνου για σύνδρομο Down. Η εξέταση μπορεί να γίνει και κάπως ενωρίτερα, ή κάποιες εβδομάδες αργότερα.

 

Σε επιτόκους που συνέλαβαν μετά την συμπλήρωση του 35^ου έτους της ηλικίας τους, συνιστάται, μετά την 16^η εβδομάδα της εγκυμοσύνης,  η αμνιοπαρακέντηση, επειδή η συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών είναι σημαντικά αυξημένη και για τον λόγο αυτό το τριπλό τεστ είναι μειωμένης προγνωστικής αξίας.

.

Η εξέταση είναι προαιρετική για την επίτοκο, μια  και σε μητέρες που για λόγους δικούς τους  ΔΕΝ  θα προχωρούσαν σε αμνιοκέντηση και ενδεχομένως διακοπή της κυήσεως, είναι χωρίς αντικείμενο.

 

Σε μητέρες των οποίων η ομάδα αίματος χαρακτηρίζεται από αρνητικά παράγοντα Rhesus,  και των οποίων οι σύζυγοι έχουν ομάδα αίματος Rhesus θετικό, διενεργείται από τον 4^ο μήνα και μετά, κάθε μήνα μια αιματολογική εξέταση που ονομάζεται

έμμεσος Coombs.

(Με τον τρόπο αυτό ελέγχουμε, μήπως η μητέρα δημιουργεί αντισώματα εναντίον των ερυθρών αιμοσφαιρίων του εμβρύου. Αυτό μπορεί πάρα πολύ σπάνια να συμβεί, αν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης περάσει μικρή ποσότητα εμβρυϊκού αίματος  στην μητέρα. Κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο μετά την 16^η εβδομάδα της κυήσεως, οπότε τα εμβρυϊκά  ερυθροκύτταρα αποκτούν αντιγονικές ιδιότητες.  Σε μια τέτοια – σήμερα εξαιρετικά σπάνια – περίπτωση, ο τοκετός ενδεχομένως  προκαλείται τεχνητά, λίγες εβδομάδες ενωρίτερα.

Επίσης, αν διαπιστωθεί, ότι το νεογνό έχει ομάδα αίματος Rhesus θετικό, τότε γίνεται με κάποιο ειδικό ενέσιμο σκεύασμα, μια προφύλαξη στην μητέρα, το πολύ μέσα σε 72 ώρες μετά τον την γέννα,  εναντίον της ευαισθητοποίησης της, από τυχόν εμβρυομητρική μετάγγιση κατά την διαδικασία του τοκετού)

Ο κίνδυνος να πάσχει το παιδί από κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία, εξαρτάται και από την ηλικία της μητέρας. Η εξήγηση που δίνεται είναι, μεταξύ άλλων και η ακόλουθη:

Ενώ τα σπερματοζωάρια δημιουργούνται συνεχώς εκ νέου, τα ωάρια υπάρχουν από την εμβρυική ηλικία, με συνέπεια να  είναι περισσότερο χρόνο εκτεθιμένα σε επιδράσεις που μπορεί να επηρεάζουν την γονιδιακή τους δομή. Για τον λογο αυτό συνιστάται η εξέταση του εναμνίου υγρού σε γυναίκες ηλικίας μεγαλυτέρας των 35 ετών.

Επίσης, σε περιπτωσεις όπου στο συγγενικό περιβάλλον είναι γνωστές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, είναι σκόπιμο να ζητηθεί πριν πριν από τον προγραμματισμό  μιάς  εγκυμοσύνης η συμβουλή ειδικού γεννετιστή. 

      Σκέψεις πριν την εξέταση.

      Με τα μέσα που διαθέτουμε σήμερα , είμαστε σε θέση να διαγνώσουμε μερικές παθήσεις του εμβρύου. Ωστόσο ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων δεν αποτελεί ακόμη εγγύηση για ένα υγιές παιδί..

  Σήμερα μπoρούμε με σχετικά μεγάλη ακρίβεια να διαπiστωσουμε άν το έμβρυο πάσχει από μιά χωρομοσωμική ανωμαλία (πχ από  σύνδρομο Down, ή από  σύνδρομο  Turner)

Ο κίνδυνος να οδηγηθέι σε απόβολή ένα υγιές έβρυο, σαν συνέπεια της διαγνωστικής παρέμβασης, είναι υπαρκτός. Για την αμνιοκέντηση είναι περίπου 0,5% και για την βιοψία χοριακής λάχνης 2,4-5%.

Κατ’ αρχήν: Η χρήση των υπερήχων στην εγκυμοσύνη δεν είναι επιβλαβής και προσφέρει την μέγιστη πληροφόρηση για την κατάσταση και την ανάπτυξη του κυήματος.

Θα συνιστούσα οπωσδήποτε:

1) Μία εξέταση κατά την 6^η εβδομάδα της εγκυμοσύνης (έγκαιρη διάγνωση τυχόν εξωμήτριας εγκυμοσύνης ή τραχηλικής κύησης

2) Μία εξέταση κατά την 11-13 εβδομάδα της εγκυμοσύνης για τον έλεγχο τουλάχιστον  της αυχενικής διαφάνειας (αποκλεισμός σε μεγάλο βαθμό του συνδρόμου Down) , της αναλογικής ανάπτυξης κρανίου και μηριαίου οστού, της αρτιμέλειας του κυήματος και του περιγράμματος του.

3) Mία εξέταση κατά την 16-17^η εβδομάδα, σε συνδυασμό με το λεγόμενο τριπλό τέστ , για αποκλεισμό του συνδρόμου Down.

5) Μια  εξέταση κατά την 20-22 εβδομάδα, όπου ελέγχονται περισσότεροι παράγοντες ανάπτυξης του παιδιού, και της θέσεως του πλακούντα (το γνωστό στις εγκύους «μεγάλο υπέρηχο», επειδή δεν γίνεται ακόμη απ’  όλους τους μαιευτήρες, αλλά από όσους έχουν την σχετική εκπαίδευση.

6) Μια εξέταση κατά την 28-32^ε εβδομάδα

7) Μια εξέταση μετά την 37^η εβδομάδα για έλεγχο θέσης, αποκλεισμό κινδύνου δυσαναλογίας και να μην ξεχνάμε: Τον αποκλεισμό πολλαπλής περιτύλιξης του ομφαλίου λώρου.

 

Ωστόσο: Eίναι ασφαλέστερο, η υπερηχογραφική εξέταση να γίνεται  ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΕΤΑΣΗ της εγκυμοσύνης, με έλεγχο των βασικών παραμέτρων. (Όχι Baby-video, προκειμένου  να εντυπωσιαστούν οι γονείς.)

 

  Η αμνιοκέντηση.

 

 Η εξέταση διενεργείται μεταξύ της 15 και 19^ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Ο γιατρός αρχίζει με μιά υπερηχογραφική εξέταση για να διαπιστώσει την φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου και την θέση του πλακούντα, προσδιορίζοντας έτσι και το κατάλληλο σημείο για την παρακέντηση.

 Με μία λεπτή βελόνη αναρροφά περίπου 15-20 κ. εκ. εναμνίου υγρού. Δεν απαιτείται κανενός είδους αναισθησία, μιά και η διαδικασία γίνεται αντιληπτή περίπου όπως μιά αιμοληψία.  Το πόρισμα της εξέτασης είναι έτοιμο σε 2-3 εβδομάδες. Μετά την παρακέντηση, η επίτοκος  είναι καλό να παραμείνει για μιά μέρα στο κρεβάτι. 

 Βιοψία χοριακής λάχνης.

Από την 8^η εωςτην 11^η εβδομάδα, μπορεί να διενεργηθεί  κάτω απο υπερηχογραφικό έλεγχο με κατάλληλη βελόνη, μιά μικροβιοψία χοριακής λάχνης (βιοψία από τον πλακούντα)

Η  βιοψία εξετάζεται σε ειδικό εργαστήριο προγεννητικού ελέγχου και το πόρισμα είναι σε λίγες ημέρες έτοιμο. Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι, ότι η διάγνωση γίνεται γρήγορα και σε ηλικία κυήσεως, όπου η τεχνητή διακοπή της δεν αποτελεί πρόβλημα. Το μειονέκτημα είναι ο σημαντικά  αυξημένος κίνδυνος αποβολής.

  Πιθανές επιπλοκές

Κανένας γιατρός δεν μπορεί νά εγγυηθεί, ότι δεν θα υπάρξουν επιπλοκές.  Ωστόσο αυτές είναι σπάνιες.

Κίνδυνοι για την  μητέρα :

            Επιμολύνσεις

           Αιμορραγίες 

            Τραυματισμοί γειτονικών οργάνων 

Κίνδυνοι για το έμβρυο :

·         Τραυματισμοί από την βελόνη (πρακτικώς αποκλείονται, όταν η παρακέντηση γίνεται κάτω από συνεχή υπερηχογραφικό έλεγχο).

·         Επιμολυνσεις

·         Αποβολή

πληροφοριες για την εγκυμοσυνη

Εγκυμοσύνη είναι η διαδικασία κατά την οποία μία  γυναίκα φέρει ένα γονιμοποιημένο ωάριο, το οποίο αναπτύσσεται κι εξελίσσεται μέσα της και διαρκεί μέχρι και τη γέννηση του βρέφους. Ο ιατρικός όρος για την κυοφορούσα γυναίκα είναι "επίτοκος" και για το μωρό πριν τη γέννησή του "έμβρυο".

Μία φυσιολογική εγκυμοσύνη διαρκεί περίπου 40 εβδομάδες από τον τελευταίο γυναικείο κύκλο (ή 38 εβδομάδες μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου). Το πρώτο τρίμηνο εγκυμονεί για τη μέλλουσα μητέρα και τους μεγαλύτερους κίνδυνους για μία ενδεχόμενη αποβολή - ονομάζεται έτσι ο θάνατος από φυσιολογική αιτία ενός εμβρύου. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε προβλήματα υγείας του εμβρύου, της μητέρας ή σε κάποια ζημιά που προκλήθηκε μετά τη σύλληψη.

Η εγκυμοσύνη είναι για μία γυναίκα ίσως η σημαντικότερη και ομορφότερη περίοδος της ζωής της και μία εκπληκτική εμπειρία πρωταρχικά για την ίδια και σε μικρότερο βαθμό για τους οικείους της. Οι αλλαγές δε που συντελούνται τόσο σε σωματικό επίπεδο όσο και στο ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο της μέλλουσας μητέρας είναι τεράστιες.

Διάγνωση της Εγκυμοσύνης

Το σώμα δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την εγκυμοσύνη παρά μόνο όταν το γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται στα τοιχώματα της μήτρας , περίπου 5 - 12 ημέρες μετά τη σύλληψη. Από τη στιγμή εκείνη και μετά το ωάριο στέλνει την εντολή στο σώμα να συνεχίζει να παράγει προγεστερόνη (από το ωχρό σωμάτιο ή corpus luteum). Τότε αρχίζει να παράγεται και η hCG ( Χοριακή γοναδοτροπίνη), δηλαδή η ορμόνη της εγκυμοσύνης. Σε μία φυσιολογική κύηση τα επίπεδα της ορμόνης hCG διπλασιάζονται κάθε δεύτερη ημέρα, μέχρι περίπου την 9η εβδομάδα κύησης .

Για το λόγο αυτό ένα τέστ εγκυμοσύνης  για να έχει θετική ένδειξη θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 7 ημέρες από την ωορηξία  (ή ωοθυλακιορρηξία) - όμως και πάλι είναι πολύ σπάνιο να συμβεί τόσο γρήγορα. Ακόμη και με τα πιο ευαίσθητα τεστ εγκυμοσύνης θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 10 ημέρες από τη γονιμοποίηση του ωαρίου προτού ανιχνευτεί ένα θετικό αποτέλεσμα.

Ετσι ειναι η μανα...

Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης μέχρι εκείνη της γέννησης είμαστε μαζί. Αχώριστοι συνοδοιπόροι...

Η πρώτη εικόνα της ζωής μας και η τελευταία!

 

Ένα χάδι, η μυρωδιά - τόσο ξεχωριστή που την αναγνωρίζουμε ακόμη και με κλειστά μάτια - μια αγκαλιά γεμάτη αγάπη. Δυο χέρια σας φτερούγες που αφήνουν όλα τα άσχημα από έξω. Μας προστατεύουν.

 

Μάνα, μανούλα, μαμά... η πρώτη μας λέξη και παντοτινή!

 

Από τη Μήδεια μέχρι την Παναγία, έχουν γραφτεί μύδροι για τον ρόλο της μητέρας στην οικογένεια. Την συμβολή της στην ιστορική μας εξέλιξη. Ποιητές, λογοτέχνες, ιστορικοί έχουν χύσει τόνους μελάνι και έχουν αφιερώσει χιλιάδες λέξεις στη μάνα.

 

Διάσημοι ζωγράφοι έχουν χρωματίσει με τα πιο ζωηρά χρώματα στον καμβά τη μητρική φιγούρα.

 

Εσείς έχετε σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή σας χωρίς τον άνθρωπο που σας γεννά;

 

Βιολογική ή θετή η μανούλα είναι ο μοναδικός άνθρωπος στέκεται δίπλα μας ακόύραστος φρουρός.

 

Θα μας βάλει κρύες κομπρέσες όταν έχουμε πυρετό.

 

Θα περιποιηθεί με ιώδιο στις πληγές μας. Ασπίδα στο κακό.

 

Βάζει σε κίνδυνο την ίδια της τη ζωή μόνο για μας. Και μας αγαπά αστείρευτα!

 

Η μητέρα είναι ξεχωριστή πάνω από όλα και όλους.

 

Μυρίζει μπισκότο και έχει μονίμως αλεύρι στα χέρια της. Αχ, τα χέρια της, πεντακάθαρα και

 δροσερά τυλίγονται γύρω μας και μας ταξιδεύουν. Μακριά από όσα μας τρομάζουν!

 

Αυτή τη μνήμη ανακαλούμε ασυναίσθητα όταν είμαστε στενοχωρημένοι ή φοβισμένοι. 

Να σκεφτείτε ότι καμία φορά θα ήθελα να ξαναγίνω μικρή. Μόνο για να χαθώ στην αγκαλιά της και να τα ξεχάσω όλα. Να μερώσει το κλάμα μου, να απαλύνει τον πόνο μου και να τον εξαλείψει. Το ίδιο κι εσείς;

 

Η φωνή της σαν πουλί μας φτερουγίζει χαρούμενα για λίγο και μετά χάνεται... Απλά για να μας θυμίσει το χρεός μας. Να μην ξεχνάμε!

 

Ακόμη και για να μας επαναφέρει στην τάξη. Λες και μας βλέπει από κάποια γωνιά ακόμη και όταν δεν είμαστε μαζί. "Νάσο, έπλυνες τα δοντάκια;" Παρ' όλη την κούραση πρέπει να το κάνουμε. Σέρνουμε βαριεστημένα τα βήματά μας. Η νοερή επιβράβευση έρχεται, "Μπράβο το παιδί μου".

 

Για την μητέρα είμαστε τα πιο έξυπνα, τα πιο όμορφα και τα πιο σπάνια παιδάκια στον κόσμο. Νιώθουμε ξεχωριστοί!

 

Τα μάτια της είναι μια θάλασσα απέραντης αγάπης. Μόνο αγάπη έχει για μας. Αν κάποτε μας μαλώσει είναι παροδικό, το επόμενο κιόλας λεπτό έχει μετανιώσει και δυο φιλιά όμοια με τις μελισσούλες ζουζουνίσουν τη γύρη, κάνουν το κεφαλάκι μας να γέρνει προς το μέρος της.

 

Το πρώτο μας χαμόγελο αφιερωμένο στην μητέρα. Επιβράβευση που φύσηξε πνοή μέσα μας.

 

Τι κι αν τα χρόνια περάσουν και γίνουμε οι ίδιοι γονείς για την μανούλα θα είμαστε πάντα το μωράκι της. "Γερνάω, μαμά" θα πούμε για να μας απαντήσει, "Σώπα εσύ είσαι παιδί ακόμη".

 

Στα μάτια της δεν απέχετε πολύ από τότε που στριφογυρίζατε στον καθρέπτη με την ροζ στολή μπαλαρίνας και έλεγε, "Είσαι η καλύτερη χορεύτρια".

Αφού για την μητέρα τα περιττά κιλά ήταν μπόι, τα στραβά πόδια προνόμιο και οι ατσούμπαλες κινήσεις, ταλέντο!

 

Ή λέγατε ότι θα γίνετε αεροπόροι καθώς πιλοτάρατε το κόκκινο αεροπλανάκι σας πάνω από βουνά-καναπέδες και τα γυαλιά μυωπίας σας βάραιναν το πρόσωπό σας.

 

Γι' αυτό είναι η μαμά. Να μετατρέπει τα ελαττώματα σε προτερήματα. Να αγιάζει τα προβλήματα και να μας δίνει φτερά να πετάμε...

 

Ο πόνος απλώνεται βαρύς με τον χαμό της. Η ορφάνια και η μοναξιά φωλιάζουν στην ψυχή μας. Πεθαίνει ένα κομμάτι του εαυτού μας. Αυτό της ξεγνοιασιάς.

 

Μάνα, μητέρα, μαμά... 

 

Αν ερχόταν, λοιπόν, ένας άγγελος και μου ζητούσε να του περιγράψω την ιδανική μητέρα δεν θα ήθελα να έχει ούτε οκτώ χέρια για να προλαβαίνει να μαγειρεύει, να σιδερώνει και να πλένει ούτε να τρέχει γρήγορα για να τα προλαβαίνει όλα. Ούτε να είναι όμορφη, διάσημη, λευκή ή μαύρη, χριστιανή ή μουσουλμάνα.

 

Δεν θα με ένοιαζε αν θα μπορεί να βλέπει, να ακούει ή αν θα είχε κάποια αναπηρία.

 

Θα ζητούσα να έχει μόνο μια μεγάλη αγκαλιά για να κουρνιάζω, δυο φιλιά για να γιατρεύει τον πόνο μου και τις πιο τρυφερές λέξεις για να πει το "Σ' αγαπώ"! Έτσι είναι η μάνα.