επικοινωνια του παιδιου με τη μητερα

Θα ήθελα να σε ρωτήσω για την επικοινωνία του παιδιού με την μητέρα, όσο το παιδί είναι μέσα στην κοιλιά. Πως καταλαβαίνουμε ότι η μητέρα επικοινωνεί με το παιδί;
Η ίδια καταλαβαίνει, έχει αυτό το βίωμα, αφού χαλαρώσει και έχει τοποθετήσει τα χέρια της επάνω στην περιοχή της λεκάνης, μπορεί να έχει την αίσθηση στις παλάμες στο σωματικό επίπεδο πρώτα με την αίσθηση κραδασμού, και μετά από το κέντρο της καρδιάς αισθανόμενη αγάπη, στέλνοντας αγάπη στο έμβρυο νιώθει αυτό το βίωμα, αυτή την επικοινωνία, είναι μία πολύ βαθιά επικοινωνία που μόνο βιωματικά μπορεί να την ζήσει μία γυναίκα.

Το παιδί τι καταλαβαίνει; καταλαβαίνει την μαμά του; καταλαβαίνει την μουσική; και πως τα καταλαβαίνουμε εμείς ότι τα καταλαβαίνει αυτά;
Από τους κραδασμούς. Καταλαβαίνει τον κραδασμό της παλάμης, το ρεύμα της αγάπης, την ηρεμία που έχει εκείνη την στιγμή που είναι συνδεδεμένη με το μωρό της η γυναίκα, την μεταδίδει αυτή με την μορφή κραδασμού. Την μουσική την ακούει, έχει αποδειχθεί ότι από τον 5 μήνα της εγκυμοσύνης ακούει όλους τους εξωτερικούς ήχους.

Πως θα έπρεπε να επικοινωνεί μία μαμά με το παιδί όταν αυτό είναι ακόμα στην κοιλιά;
Η πρώτη φάση είναι με την επαφή των παλαμών, τους κραδασμούς και να είναι συγκεντρωμένη στην περιοχή της λεκάνης, να οραματίζεται σε ποιά φάση είναι το έμβρυο. Αυτό μέσα από τις ασκήσεις το λέω σε κάθε γυναίκα, ότι σε αυτό το μήνα το παιδί αναπτύσσει τα συγκεκριμένα όργανα έχει τα αποτυπώματα στα χέρια και στα πόδια, δημιουργείται ο εγκέφαλος όποτε μπορεί να έχει μία εικόνα ποιό άμεση. Και αν δεν το ξέρει μπορεί απλά με την επαφή και την εστίαση της προσοχής της στο μωρό. Νιώθει μία έκσταση, μία ολοκλήρωση, ανοίγει το κέντρο της καρδιάς περισσότερο και απελευθερώνει κάποια συναισθήματα. Νιώθει μία ζέστη μία πολύ έντονη θερμότητα στις παλάμες, και μία απελευθέρωση στο κέντρο της καρδιάς Άλλες γυναίκες μπορεί να βλέπουν χρώματα, να μπορούν να ακούσουν ήχους, είναι ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία και την ευαισθησία της κάθε γυναίκας. Άλλα κάποια άλλη που μπορεί να μην έχει αναπτύξει αυτή την ευαισθησία απλά χαλαρώνει. Εφ΄ όσον χαλαρώνει η ίδια και το έχουμε ξαναπεί αυτό όταν φροντίζει τον εαυτό της και δώσει αγάπη στον εαυτό της κατ΄ επέκταση αυτό μεταδίδεται και στο μωρό.

Τι μπορεί να κάνει η μητέρα για να αυξήσει την επικοινωνία της με το παιδί; 
Να είναι χαλαρωμένη, να είναι εστιασμένη καθημερινά και να παρατηρεί που βρίσκεται συναισθηματικά, ποιές είναι οι ανάγκες της και όταν συνειδητοποιήσει τις ανάγκες της, συνειδητοποιήσει και τις ανάγκες του παιδιού μπορεί κάποια στιγμή οραματιζόμενη και ερχόμενη σε επαφή με το μωρό να δεί τι λείπει από το μωρό, πως πρέπει να είναι η διατροφή της, πως πρέπει να αφιερώσει περισσότερο χρόνο για την επαφή με το μωρό πάρα πολλά μηνύματα τα οποία πρέπει να τα βιώσει, όταν μπεί σε αυτή την διαδικασία της επαφής έρχονται και οι απαντήσεις που θεωρητικά είναι πολύ μακριά από την θεωρεία στην πράξη.

Αναπτύσσεται από την ενδομήτρια ζωή αυτή η σχέση, κτίζει την συναισθηματική σχέση με το μωρό της, και με την γέννηση του μωρού το μωρό δεν θα της είναι τόσο ξένο, θα το έχει γνωρίσει από την ενδομήτρια ζωή.

συμβουλες προς θηλαζουσες μητερες

ΛΑΜΠΕΤΕ από χαρά και ευτυχία ως νέα μαμά. Κρατάτε στην αγκαλιά σας, όλο στοργή και αγάπη, το αγγελούδι σας αλλά σας προβληματίζει η ώρα του θηλασμού. Τα πράγματα είναι απλά, βρίσκουν μόνα το δρόμο τους κι αν έχετε απορίες, ιδού μερικές οδηγίες για να φτάσει στο μωρό το μητρικό γάλα...

Στις ερωτήσεις του «Ε.Τ.» απαντά ο μαιευτήρας - γυναικολόγος του κ. Βαγγέλης Γκικόντες.

Πότε ξεκινά ο θηλασμός;

Αμέσως μετά τον τοκετό. Τις πρώτες δύο τρεις μέρες η μητέρα δεν έχει γάλα. Όμως, πρέπει να βάζει το παιδί στη θηλή, ώστε να μάθει να θηλάζει αλλά και επειδή στο διάστημα αυτό εκκρίνεται το πρωτόγαλα. Μετά «κατεβαίνει» το γάλα κι αρχίζει ο θηλασμός.

Ισχύει ότι η μητέρα πρέπει να πίνει γάλα για να κατεβάζει γάλα;

Το γάλα συνιστάται στη διατροφή της, που πρέπει να είναι πλούσια σε ασβέστιο, αλλά δεν ισχύει αυτό που αναφέρατε. Είναι μύθος ότι το πολύ φαγητό δίνει πλούσιο μητρικό γάλα. Χρειάζεται ισορροπημένο διαιτολόγιο με αρκετές πρωτεϊνες και υδατάνθρακες. Προπαντός όχι αλκοόλ που «περνά»στο παιδί με το γάλα και μπορεί να έχει παρενέργειες, όπως υπνηλία.

Πως θα μάθει η μητέρα να θηλάζει το παιδί της;

Υπάρχουν στα μαιευτήρια μαίες που δείχνουν στη μητέρα το σωστό τρόπο θηλασμού. Διαφορετικά το μωρό δαγκώνει τη θηλή, προκαλεί ραγάδες και πονάει η γυναίκα.

Τι σημαίνει «πέτρωσε» το γάλα και πως αντιμετωπίζεται;

«Πετρώνει» το γάλα όταν το παιδί δεν το «τραβάει» ή παράγεται περισσότερο από όσο καταναλώνεται, όταν η τεχνική θηλασμού δεν είναι καλή και ο μαστός δεν αδειάζει. Όταν «πετρώσει» στο στήθος δημιουργείται μια κατάσταση που ο γιατρός περιγράφει ως μαστίτιδα (φλεγμονή μαστού) ή γαλακτοφορίτιδα (φλεγμονή γαλακτοφόρων πόρων λόγω άθροισης γάλακτος). Η γυναίκα, τότε, υποφέρει από διόγκωση και κοκκίνισμα του μαστού, πόνο στο στήθος. Όταν «πετρώσει» το στήθος, το γάλα αποβάλλεται με θήλαστρο ή σύνθλιψη του μαστού.

Πόσο συχνά γίνεται ο θηλασμός;

Στην αρχή το παιδί θηλάζει κάθε τρεις ώρες και σταδιακά ανάλογα με τις ανάγκες του νεογνού. Το γάλα έχει την υψηλότερη θρεπτική αξία το πρώτο εξάμηνο.

Πότε μια γυναίκα δεν πρέπει να θηλάσει;

Όταν έχει ραγάδες, η μητέρα πρέπει να σταματήσει ένα 24ωρο το θηλασμό και μετά να συνεχίσει. 
Η γυναίκα που παίρνει αντιβιοτικά, ιδιαίτερα τετρακυκλίνες, θα πρέπει να τις μετριάσει γιατί είναι δυνατόν να προκαλέσουν βλάβες στα δόντια του μωρού. Δεν πρέπει να θηλάζει η μητέρα που παρουσιάζει εισολκή της θηλής (όταν δηλαδή μπαίνει μέσα η θηλή), όταν παίρνει κυτταροστατικά φάρμακα σε περίπτωση αντιμετώπισης του καρκίνου με χημειοθεραπεία.
Ακόμη, δεν πρέπει να θηλάσει η γυναίκα, όταν έχει βαριά γρίπη από ιό που μπορεί να μεταδοθεί στο παιδί.

Όχι στο κάπνισμα, τονίζει ο κ. Γκικόντες, γιατί η νικοτίνη περνά με το μητρικό γάλα στο νεογνό.
Ναι στο θηλασμό γιατί είναι οικονομικός, γιατί το γάλα περιέχει πολλά αντισώματα, απαραίτητα για την καλή λειτουργία του ανοσολογικού συστήματος του παιδιού, γιατί αυξάνει τον ψυχολογικό σύνδεσμο ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό της.

συχνες ερωτησεις γυναικων

Είμαι έγκυος. Πότε θα γεννήσω;

Η ημερομηνία τοκετού προκύπτει με έναν πολύ απλό κανόνα: Αφαιρείς 3 μήνες από την ημερομηνία της 1ης ημέρας της τελευταίας περιόδου και προσθέτεις 1 χρόνο και 1 εβδομάδα. Η συνολική διάρκεια της κύησης είναι 40 εβδομάδες, μετρώντας από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου. Ωστόσο στην πραγματικότητα ο τοκετός μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή μέσα στο χρονικό διάστημα από 3 εβδομάδες πριν, έως το αργότερο 2 εβδομάδες μετά την υπολογιζόμενη ημερομηνία.

Πότε μπορώ να είμαι σίγουρη ότι είμαι έγκυος;

Οι περισσότερες γυναίκες αρχίζουν να υποψιάζονται την πιθανότητα εγκυμοσύνης με την καθυστέρηση στην εμφάνιση της επόμενης περιόδου. Ωστόσο η διάγνωση της εγκυμοσύνης γίνεται συνήθως 1 με 2 εβδομάδες μετά την αναμενόμενη περίοδο. Σε εκείνη τη χρονική περίοδο το έμβρυο έχει ήδη καρδιά που χτυπάει...!

Τα τεστ κύησης του εμπορίου είναι ικανά να διαπιστώσουν την εγκυμοσύνη περίπου 4-5 ημέρες μετά την αναμενόμενη περίοδο που δεν εμφανίστηκε. Ωστόσο η μέτρηση στο αίμα μιας ορμόνης, της χοριακής γοναδοτροπίνης μας δίνει το αποτέλεσμα πιο νωρίς.

Πως δημιουργείται το έμβρυο;

Η αρχή του νέου παιδιού σας συμβαίνει μέσα στη σάλπιγγα, όπου συνενώνεται το ανδρικό σπερματοζωάριο με το γυναικείο ωάριο. Με τη συνένωση των δύο αυτών κυττάρων δημιουργείται ένα νέο κύτταρο, το οποίο αρχίζει και διαιρείται, σχηματίζοντας μία σφαίρα από κύτταρα (το έμβρυο τότε ονομάζεται μορίδιο).  4 ημέρες μετά τη σύλληψη και μετά από καθοδική πορεία μέσα στη σάλπιγγα, το έμβρυο φθάνει στην κοιλότητα της μήτρας, όπου και εμφυτεύεται στο τοίχωμα. Στο σημείο της εμφύτευσης στο ενδομήτριο, συνεχίζεται η ανάπτυξη του εμβρύου, ενώ σταδιακά δημιουργείται ο πλακούντας, ένα προσωρινό όργανο που παρεμβάλλεται μεταξύ του εμβρύου και της μητέρας και ρυθμίζει τη θρέψη του εμβρύου.

Tι καθορίζει το φύλο του παιδιού μου;

Το φύλο του παιδιού σας (αν θα είναι αρσενικό ή θηλυκό) καθορίζεται από τη στιγμή που ένα αρσενικό ή θηλυκό σπερματοζωάριο γονιμοποιήσει το ωάριό σας. Επομένως είναι τα ανδρικά σπερματοζωάρια που καθορίζουν το φύλο του παιδιού, ανάλογα με το αν περιέχουν θηλυκό (Χ) ή αρσενικό (Υ) χρωμόσωμα. Από εκεί και μετά κατά την ανάπτυξη του εμβρύου μέσα στη μήτρα, οι διαδικασίες αρρενοποίησης και θυλεοποίησης καθορίζονται από το ποια χρωμοσώματα υπάρχουν. Έτσι ο συνδυασμός ΧΧ είναι θυλεοποιητικός, ενώ ο συνδυασμός ΧΥ είναι αρρενοποιητικός.

Tι είναι ο πλακούντας και ποιος ο ρόλος του στην εγκυμοσύνη μου;

Ο πλακούντας είναι ένα προσωρινό όργανο, που παρεμβάλλεται μεταξύ του εμβρύου και της μητέρας του. Από τον πλακούντα ξεκινάει ο ομφάλιος λώρος και καταλήγει στην κοιλιά του εμβρύου. Η μητρική πλευρά του πλακούντα (η αντίθετη από αυτή που ξεκινάει ο ομφάλιος λώρος) είναι "κολλημένη" στο ενδομήτριο. O ρόλος του πλακούντα είναι πολύ σημαντικός για μια επιτυχημένη εγκυμοσύνη και πολλές παθήσεις επικίνδυνες για τη μητέρα και το παιδί ξεκινούν από την κακή λειτουργία του.

Ο πλακούντας υποκαθιστά τα εξής όργανα του εμβρύου:

1. Πνεύμονες: Οι πνεύμονες του εμβρύου είναι ανενεργοί και το απαραίτητο οξυγόνο μεταφέρεται από τη μητέρα στο έμβρυο μέσω του πλακούντα. Με τον ίδιο τρόπο το διοξείδιο του άνθρακα αποβάλλεται από το έμβρυο προς τη μητέρα μέσω του πλακούντα.

2. Νεφροί: Το έμβρυο αν και ουρεί μέσα στην μήτρα (τα ούρα του είναι άσηπτα και ακίνδυνα), το μεγαλύτερο μέρος από τα άχρηστα απόβλητα του μεταβολισμού του αποβάλλονται μέσω του πλακούντα προς την κυκλοφορία της μητέρας, η οποία με την σειρά της τα αποβάλλει στο περιβάλλον.

3. Έντερο: Το έντερο του ανθρώπου όπως είναι γνωστό χρησιμεύει στην απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Στο έμβρυο όμως δεν μπορεί να γίνει τέτοιου είδους λειτουργία και η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη του εμβρύου γίνεται από το αίμα της μητέρας μέσω του πλακούντα.

4. Ενδοκρινικό όργανο: Ο πλακούντας παράγει πολύ σημαντικές ορμόνες οι οποίες βοηθούν στο να μην προκαλούνται αποβολές.

Τι είναι το αμνιακό υγρό;

Το έμβρυο αναπτύσσεται μέσα στη μήτρα στην αμνιακή κοιλότητα, ενώ περιβάλλεται από το αμνιακό υγρό. Το αμνιακό υγρό είναι ουσιαστικά νερό με διάφορους ηλεκτρολύτες, σε θερμοκρασία σώματος και προστατεύει το έμβρυο από απότομες κινήσεις και κραδασμούς του σώματος της μητέρας.   

Πόσα κιλά θα κερδίσω στην εγκυμοσύνη μου;

Το βάρος του εμβρύου λίγο πριν τον τοκετό είναι κατά μέσο όρο 3.2 κιλά. Ο πλακούντας, το αμνιακό υγρό, ο ομφάλιος λώρος ζυγίζουν όλα μαζί 1.4 με 1.8 κιλά.

Ως σύνολο δηλαδή το κύημα ζυγίζει περίπου 5 κιλά λίγο πριν τον τοκετό.

Η γυναίκα παίρνει επιπλέον κιλά από τη διόγκωση των μαστών (1 κιλό), από τη διόγκωση της μήτρας (1 κιλό) και από κατακράτηση υγρών ορμονικής αιτιολογίας (3 κιλά). Συνολικά δηλαδή και κατά μέσο όρο η γυναίκα κερδίζει περίπου 10 κιλά.

Kατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου θα αισθάνομαι έντονη επιθυμία για φαγητά που δεν τρώω συχνά πχ τουρσί, παγωτό κλπ;

Η αλήθεια είναι ότι η έγκυος γυναίκα έχει αυξημένες θερμιδικές απαιτήσεις, διότι χρειάζεται θρεπτικά συστατικά που δομούν το μελλοντικό παιδί της. Ωστόσο, δεν έχει διαπιστωθεί από καμία μελέτη ότι υπάρχει  ανάγκη για συγκεκριμένους συνδιασμούς τροφών. Η έγκυος πρέπει να έχει συγκεκριμένο διαιτολόγιο αυξημένης (αλλά όχι υπερβολικής) θερμιδικής κάλυψης. Κάθε άλλη ανάγκη της εγκύου για φαγητό ίσως αντανακλα την ψυχολογική ανάγκη που έχουν ορισμένες γυναίκες για να τραβούν την προσοχή του συζύγου και γενικότερα των ανθρώπων που την περιβάλλουν.

Μπορώ να έχω σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Σε γενικές γραμμές οι σεξουαλικές επαφές δεν απαγορεύονται και το έμβρυο είναι ασφαλές. Ωστόσο μπορεί να συνιστάται προσοχή έως και αποφυγή της σεξουαλικής επαφής σε γυναίκες με ανεπαρκή τράχηλο, ή με επιπωματικό πλακούντα, ή σε δίδυμο κύηση. Αυτό το θέμα θα πρέπει να το συζητήσετε με το γυναικολόγο σας.

Τι κάνει το έμβρυο στην μήτρα;

Το έμβρυο κοιμάται αρκετές ώρες την ημέρα και στα διαστήματα μεταξύ του ύπνου κινείται, πιπιλάει τα δάκτυλά του και κουνάει τα πόδια του, κάτι που η μητέρα αντιλαμβάνεται σαν σκιρτίματα. Η μητέρα αρχίζει και αντιλαμβάνεται τις κινήσεις του εμβρύου από την 16η με 19η εβδομάδα.

Μπορεί το έμβρυο να δει και να ακούσει μέσα στη μήτρα;

Τα μάτια του εμβρύου φυσιολογικά ανοίγουν στον 8ο μήνα. Τότε το έμβρυο μπορεί να εντοπίσει μια έντονη φωτεινή πηγή που φωτίζει την διατεταμένα κοιλιά της μητέρας (πχ κατά τη διέρκεια ηλιοθεραπείας). Μελέτες έχουν δείξει ότι το έμβρυο κινείται προς την κατεύθυνση ενός ηχητικού ερεθίσματος (πχ ένα καμπανάκι). Επίσης το έμβρυο ακούει όλους τους ήχους που παράγει το σώμα της μητέρας, όπως οι καρδιακοί ήχοι και οι εντερικοί ήχοι.

απο την 1η εβδομαδα μεχρι την τελευταια!

Εβδομάδες 1-4

Η εγκυμοσύνη υπολογίζεται από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου της γυναίκας. Το έμβρυο, μια σφαίρα γρήγορα πολλαπλασιαζόμενων κυττάρων, ενσωματώνεται στο ενδομήτριο. Για τουλάχιστον τρεις εβδομάδες του πρώτου μήνα ουσιαστικά η γυναίκα δεν αισθάνεται πραγματικά έγκυος. Όταν εμφανίζεται η αποκαλούμενη βλαστοκύστη, μια μικροσκοπική μάζα κυττάρων, ενσωματώνεται στο ενδομήτριο, το οποίο παχαίνει για να την υποστηρίξει.

Εβδομάδα 5

Η βλαστοκύστη αναπτύσσεται γρήγορα. Για πολλές γυναίκες το πρώτο σημάδι της εγκυμοσύνης είναι η καθυστερημένη περίοδος. Τα τεστ εγκυμοσύνης θεωρούνται κατά ένα μεγάλο μέρος αξιόπιστα. Εάν το πρώτο τεστ είναι αρνητικό, ένα δεύτερο μερικές ημέρες αργότερα μπορεί να αποδειχθεί θετικό.

Εβδομάδα 6

Το διακολπικό υπερηχογράφημα γίνεται για να ελεγχθεί ότι η εγκυμοσύνη δεν είναι έκτοπη -εξωμήτρια- και για να βεβαιωθούμε ότι η καρδιά του μωρού άρχισε να χτυπά. Το έμβρυο έχει μέγεθος ενός φασολιού και το νευρικό σύστημα αρχίζει να διαμορφώνεται. Το έμβρυο έχει ήδη το κυκλοφορικό του σύστημα και μπορεί να έχει διαφορετική ομάδα αίματος από τη μητέρα του. Διαμορφώνεται ο ομφάλιος λώρος και εμφανίζονται οι μικροσκοπικές προεξοχές που θα γίνουν τα άκρα του μωρού.

Εβδομάδα 7

Η καρδιά του μωρού αρχίζει να αναπτύσσεται. Η πρωινή ναυτία και άλλες παρενέργειες της εγκυμοσύνης μπορεί να εμφανιστούν. Αυτήν την περίοδο πολλές γυναίκες πρέπει να ουρήσουν συχνότερα και αισθάνονται ευαίσθητες και οξύθυμες. Όλα τα φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των συμπληρωμάτων διατροφής, πρέπει να ελεγχθούν προσεκτικά δεδομένου ότι η οργανογένεση του εμβρύου γίνεται στις πρώτες 12 εβδομάδες.

Εβδομάδα 8

Το νευρικό σύστημα αναπτύσσεται γρήγορα, ειδικά ο εγκέφαλος. Το κεφάλι παίρνει σχήμα και εμφανίζονται τα μάτια κάτω από το δέρμα του προσώπου. Τα άκρα των εμβρύων αυξάνονται και μοιάζουν περισσότερο με χέρια και πόδια. Όλα τα εσωτερικά όργανα αναπτύσσονται και γίνονται πιο σύνθετα.

Εβδομάδα 9

Το έμβρυο είναι περίπου 5cm με το κεφάλι του να πτυχώνεται επάνω στο στήθος του. Έχει αναπτύξει τα σημαντικά όργανά του, τα μάτια και τα αυτιά.

Εβδομάδα 11

Ο ομφάλιος λώρος διαμορφώνεται πλήρως, παρέχοντας το αίμα και απομακρύνοντας τα άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού του εμβρύου. Το έμβρυο τώρα φαίνεται πλήρως ανθρώπινο. Στο στάδιο αυτό (11-14 εβδομάδες) γίνεται ο έλεγχος της Αυχενικής Διαφάνειας και ο πρώτος υπερηχογραφικός έλεγχος της σωστής ανατομίας του εμβρύου -άκρα, κρανίο, στομάχι, ουροδόχος κύστη κλπ. Ταυτόχρονα γίνεται ο αιματολογικός έλεγχος (PAPP-A και β χοριακή γοναδοτροπίνη) για τον υπολογισμό του κινδύνου εμφάνισης Συνδρόμου Ντάουν (Down). Εδώ ο γιατρός μπορεί να προτείνει τη λήψη τροφοβλάστης - χοριακές λάχνες.

Εβδομάδα 12

Μετά από αυτήν την εβδομάδα ο κίνδυνος αποβολής μειώνεται πολύ. Πολλές γυναίκες αναγγέλλουν την εγκυμοσύνη τους στους φίλους και τους συγγενείς. Το έμβρυο αυξάνεται σε μήκος γρηγορότερα, ήδη είναι περίπου 8 εκατ. μακρύ και ζυγίζει 60 γραμμάρια. Ο πλακούντας τώρα είναι πλήρως διαμορφωμένος.

Εβδομάδα 13

Η μήτρα γίνεται μεγαλύτερη και αρχίζει να εξέχει από τη λεκάνη.

Εβδομάδα 14

Βρισκόμαστε περίπου στο 1/3 της διάρκειας της εγκυμοσύνης. Η μέση εγκυμοσύνη διαρκεί 280 ημέρες από την πρώτη ημέρα της τελευταίας περιόδου.

Εβδομάδα 15

Από την εβδομάδα αυτή μπορεί να γίνει με ασφάλεια η αμνιοκέντηση.

Εβδομάδα 16

Το υπερηχογράφημα δείχνει με βεβαιότητα εάν το μωρό είναι αγόρι ή κορίτσι. Το έμβρυο καλύπτεται με ένα χνούδι μέχρι την τελευταία εβδομάδα της εγκυμοσύνης. Αυτό χρησιμεύει πιθανώς ως κάποια μορφή μόνωσης και προστασίας για το δέρμα.

Εβδομάδα 17

Το έμβρυο μπορεί να ακούσει τους θορύβους από τον έξω κόσμο. Από αυτό το στάδιο η μητέρα είναι εμφανώς έγκυος και η μήτρα αυξάνεται σε όγκο.

Εβδομάδα 18

Από αυτό το στάδιο το έμβρυο κινείται αρκετά για να γίνει αισθητό, ιδιαίτερα αν πρόκειται για τη 2η εγκυμοσύνη.

Εβδομάδα 19

Το υπερηχογράφημα Β Επιπέδου γίνεται μεταξύ 19-23 εβδομάδων και μπορεί να παρουσιάσει το έμβρυο με πολλές λεπτομέρειες και να αποκαλύψει πιθανές ανωμαλίες. Το έμβρυο ζυγίζει περίπου 200 γραμμάρια.

Εβδομάδα 20

Βρισκόμαστε στη μέση της εγκυμοσύνης τώρα. Το έμβρυο αναπτύσσει ένα κέρινο επίστρωμα που το μονώνει.

Εβδομάδα 21

Η μητέρα μπορεί να αισθανθεί το έμβρυο έντονα.

Εβδομάδα 22

Οι αισθήσεις του εμβρύου αναπτύσσονται.

Εβδομάδα 23

Ο σκελετός συνεχίζει να αναπτύσσεται και τα κόκαλα που διαμορφώνουν το κρανίο αρχίζουν να σκληραίνουν.

Εβδομάδα 24

Ένα μωρό γεννημένο στις 24 εβδομάδες μπορεί ενδεχομένως να επιζήσει, αλλά θα έχει σοβαρές δυσκολίες αναπνοής δεδομένου ότι οι πνεύμονές του δεν είναι αρκετά ώριμοι. Θα ήταν επίσης πολύ λεπτό (περίπου 500 γραμμάρια) και ευαίσθητο στις μολύνσεις.

Εβδομάδα 25

Όλα τα όργανα είναι τώρα σε πλήρη ανάπτυξη και το υπόλοιπο της εγκυμοσύνης είναι για την ωρίμανση και την αύξηση του εμβρύου.

Εβδομάδα 26

Το δέρμα των εμβρύων γίνεται βαθμιαία πιο αδιαφανές.

Εβδομάδα 27

Τα έμβρυα έχουν μήκος 34cm και ζυγίζουν 800g.

Εβδομάδα 28

Εξέταση για την καμπύλη σακχάρου. Πλέον το έμβρυο είναι αρκετά ώριμο και η πιθανότητα επιβίωσής του σε περίπτωση πρόωρου τοκετού αυξάνει πολύ.

Εβδομάδα 29

Το βάρος του εμβρύου φτάνει το 1 κιλό περίπου.

Εβδομάδα 30

Οι συστολές Braxton Hicks αρχίζουν τώρα. Είναι ελαφρές συστολές της μήτρας που δεν βλάπτουν. Είναι ασύγχρονες, ανώδυνες και μοιάζουν με μια αίσθηση πίεσης κοντά στην κορυφή της μήτρας. Εάν οι συστολές γίνονται επίπονες ή εμφανίζονται τέσσερις φορές σε μια ώρα ή περισσότερο, η γυναίκα πρέπει να καλέσει το γιατρό.

Εβδομάδα 31

Το έμβρυο μπορεί να δει τώρα και να διαχωρίσει το φως από το σκοτάδι. Τα στήθη της μητέρας αρχίζουν να παράγουν το πρωτόγαλα. Αυτό το γάλα παράγεται από τη μητέρα για να ταΐσει το μωρό τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση, προτού αρχίσει το κανονικό γάλα.

Εβδομάδα 32

Το έμβρυο είναι περίπου 42cm και ζυγίζει 2 kg. Ένα μωρό γεννημένο τώρα έχει πολύ καλή πιθανότητα επιβίωσης.

Εβδομάδα 33

Τώρα το κεφάλι του μωρού πρέπει να είναι προς τα κάτω-κεφαλική προβολή. Σε αντίθετη περίπτωση-ισχιακή προβολή-προγραμματίζεται Καισαρική τομή.

Εβδομάδα 34

Η μητέρα έχει δυσπεψία λόγω του μεγέθους της μήτρας, που πιέζει πλέον αρκετά το στομάχι.

Εβδομάδα 35

Εάν πρέπει να γίνει προγραμματισμένη Καισαρική τομή για κάποιο λόγο, η οριστική απόφαση λαμβάνεται τώρα.

Εβδομάδα 36

Το κεφάλι του εμβρύου είναι εμπεδωμένο στη λεκάνη, προετοιμαζόμενο για Φυσιολογικό τοκετό.

Εβδομάδα 37

Το έμβρυο θεωρείται τελειόμηνο. Οι πνεύμονές του είναι ώριμοι και μπορεί να επιζήσει αβοήθητο. Οι τελευταίες εβδομάδες στη μήτρα είναι μόνο για να πάρουν βάρος τα μωρά.

Εβδομάδα 38

Συνήθως εδώ γίνεται η Καισαρική τομή.

Εβδομάδα 39

Η μήτρα έχει φθάσει στο μέγιστο μέγεθος και βάρος της.

Εβδομάδα 40

Θεωρητικά το μωρό πρέπει να γεννηθεί αυτή την εβδομάδα. Ο τράχηλος της μητέρας προετοιμάζεται για τη γέννηση.

Εβδομάδα 41

Γίνεται πρόκληση τοκετού για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ενδομήτριας βλάβης του εμβρύου.

γαστρεντερικες ενοχλησεις

Η αύξηση της προγεστερόνης κατά το πρώτο τρίμηνο επιδρά στη μήτρα μειώνοντας τις συστολές της και τον κίνδυνο αποβολής. Όμως επιδρά και στο γαστρεντερικό σωλήνα που αποτελείται από τον ίδιο μυ της μήτρας, μειώνοντας την περισταλτικότητά του. Μειώνοντας τις περισταλτικές κινήσεις του εντέρου επιβραδύνεται η κίνηση των τροφών μέσω της πεπτικής οδού. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα καούρα, δυσπεψία, μετεωρισμό (φούσκωμα), δυσκοιλιότητα. 

Με τον μετεωρισμό, πολλές γυναίκες παραλείπουν να τρώνε τακτικά τις ποσότητες των τροφών που χρειάζονται. Μπορείτε να μειώσετε τον μετεωρισμό με μικρά συχνά γεύματα, τρώγοντας αργά και αποφεύγοντας την κατάποση αέρα κατά το γεύμα. Αποφύγετε να καταναλώνετε τρόφιμα που προκαλούν αέρια και έχουν πολλές ίνες όπως κρεμμύδια, λάχανο, τηγανισμένα τρόφιμα, βαριές σάλτσες, αεριούχα αναψυκτικά και όσπρια. 

Η αύξηση της μήτρας και ο καταλαμβανόμενος χώρος από αυτήν αυξάνει κατά την εγκυμοσύνη, δημιουργώντας πίεση στο έντερο και περιορίζοντας τη φυσική του δραστηριότητα. Προτιμάτε τα φρέσκα φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως και ψωμί καθημερινά. Επίσης προσπαθείτε να πίνετε 8 έως 12 ποτήρια νερό καθημερινά. Αποφύγετε τσάι, καφέ, αεριούχα αναψυκτικά.

η αυξηση των μαστων

Με την έναρξη της εγκυμοσύνης οι μαστικοί αδένες πρήζονται και γίνονται πιο ευαίσθητοι. Αυτό οφείλεται στην αύξηση της προγεστερόνης. Το σώμα σας προετοιμάζει τους μαστούς για τον θηλασμό. Ένας υποστηρικτικός μαλακός στηθόδεσμος πρέπει να χρησιμοποιείται, που δεν ερεθίζει το στήθος και αποφεύγεται η πτώση ή η χαλάρωση του μαστού.

Οι θηλές σκουραίνουν και μικρά στίγματα αρχίζουν να διαφαίνονται (ιδρωτοποιοί αδένες - Μοντγκόμερι). Σε μερικές γυναίκες γίνονται πιο εμφανείς οι φλέβες στην περιοχή, καθώς η αιμάτωση των μαστών αυξάνεται. Μετά τον τοκετό οι μαστοί μπορούν να αυξηθούν ακόμη περισσότερο εάν δεν αδειάσουν σωστά από το γάλα που παράγουν.

πρωινη ναυτια και εμετοι

Η κατάσταση αυτή συνήθως συμβαίνει κάθε πρωί και τις περισσότερες φορές τελειώνει μετά το πρώτο τρίμηνο δηλαδή μετά την 12η εβδομάδα κυήσεως. Υπάρχουν όμως γυναίκες που βιώνουν διαφορετικά αυτή τη κατά τα άλλα φυσιολογική «δυσλειτουργία» όπως για παράδειγμα να νιώθουν ναυτία και να κάνουν ακόμα και εμετό διάφορες στιγμές μέσα στην ημέρα όταν μυρίσουν μαγειρεμένες τροφές, στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή κατά την σωματική άσκηση. Επίσης μια ομάδα γυναικών μπορεί να έχει παράταση αυτών των συμπτωμάτων ακόμα έως και τις 16 εβδομάδες ή σε ακραίες περιπτώσεις έως και το τέλος της εγκυμοσύνης. 
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα διαφόρων μελετών, η ναυτία και ο εμετός προσβάλλει το 70% έως 85% των εγκύων. Οι μισές γυναίκες έχουν και τα δύο συμπτώματα, ενώ το ένα τρίτο έχει μόνο ναυτία. Η σοβαρή ναυτία και ο εμετός, μια κατάσταση που ονομάζεται υπερέμεση εγκυμοσύνης, εμφανίζεται σε ποσοστό 1%- 2% των εγκύων.
Τα αίτια δεν είναι απόλυτα γνωστά απλά έχουν ενοχοποιηθεί η αλλαγή των ορμονών όπως είναι η B-hcg αλλά και αίτια που έχουν να κάνουν με το άγχος και τη ψυχολογική διάθεση της γυναίκας.
Στις νεότερες θεωρίες ανήκει μια εξελικτική θεωρία δύο επιστημόνων του Cornell –του Paul W. Sherman, εξελικτικό βιολόγο και του Samuel M. Flaxman που υποστηρίζουν ότι η ναυτία και ο εμετός της κύησης αναπτύσσονται για να προλάβουν την έκθεση σε πιθανές βλαβερές μολύνσεις και σε τοξικούς οργανισμούς που βρίσκονται στις τροφές, ιδιαίτερα μάλιστα σε εκείνο το χρονικό διάστημα της εγκυμοσύνης στη διάρκεια του οποίου αναπτύσσονται τα συστήματα οργάνων του εμβρύου. 
Επίσης η πιθανότητα μια έγκυος γυναίκα να νιώσει αυτά τα συμπτώματα κατά ένα μέρος καθορίζεται από την κληρονομικότητα. Αν για παράδειγμα η μητέρα ή η αδελφή της εγκύου είχε το ίδιο πρόβλημα, τότε πολύ πιθανόν να το έχει κι εκείνη. 
Άλλοι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο είναι οι δίδυμες κυήσεις, η εμφάνιση του προβλήματος σε προηγούμενη εγκυμοσύνη και το ιστορικό της υποψήφιας μητέρας σε γαστρεντερικές διαταραχές.Τέλος υπάρχουν και παθολογικά αίτια τα οποία είναι νόσος του θυρεοειδή, παγκρεατίτιδα, έλκος, σκωληκοειδίτιδα, πέτρες στα νεφρά, διαβήτης κ.λ.π.
Αυτό που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι αν η υπερέμεση είναι έντονη τότε η γυναίκα πρέπει να εισαχθεί στο νοσοκομείο για εκτεταμένο εργαστηριακό έλεγχο και λήψη υγρών για να αποφευχθεί πιθανή αφυδάτωση και άλλες επιπλοκές.

αντιμετώπιση

Τι πρέπει να κάνει λοιπόν μια γυναίκα για να αντιμετωπίσει καλύτερα αυτή την φυσιολογική κατά τα άλλα αντίδραση του οργανισμού της;

• Να ενημερώσει το ιατρό της ώστε να γίνει ο ανάλογος εργαστηριακός και κλινικός έλεγχος (εξετάσεις αίματος – υπερηχογράφημα)
• Να τρώει μικρά γεύματα και κυρίως όχι «βαριά» φαγητά. Ιδανικά θα ήταν να τρώει το πρωί κάποια φρυγανιά και να συνεννοηθεί με τον ιατρό της σχετικά με τη σωστή λήψη φαρμάκων.
• Να περιορίσει τις αναίτιες μετακινήσεις εκτός σπιτιού και την έντονη σωματική άσκηση.
• Να περιορίσει όσο γίνεται το άγχος και να οριοθετήσει τις ανάγκες της.
• Τέλος, αν εργάζεται να διακόψει τη δουλειά της για ένα χρονικό διάστημα έως ότου νιώσει καλύτερα.

απαραιτητες εξετασεις

Μέχρι το τέλος του πρώτου διμήνου από την τελευταία εμμηνορρυσία:

Ομάδα αίματος και παράγων Rhesus

Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης (διερεύνηση για κίνδυνο Μεσογειακής αναιμίας του εμβρύου)

Τεστ δρεπανώσεως (διερεύνηση για κίνδυνο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας του εμβρύου)

Αντισώματα ερυθράς  και Αντισώματα τοξοπλασμώσεως. (Σε αρνητικό αποτέλεσμα, ενδεχομένως επανέλεγχος κατά την 20^η εβδομάδα.)

Αυστραλιανό αντιγόνο. (μητέρες με θετικό Αυστραλιανό αντιγόνο, μπορεί να μεταδώσουν στο νεογνό μια ηπατίτιδα. Για τον λόγο αυτό, τα νεογέννητα των γυναικών αυτών, πρέπει όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την γέννα, να εμβολιαστούν εναντίον της ηπατίτιδας Β.)

 

 

Επίσης :

Γενική εξέταση αίματος, σάκχαρο αίματος 

Γενική ούρων

Οι εξετάσεις αυτές επαναλαμβάνονται ανά 4-6 εβδομάδες

Η εξέταση για σάκχαρο αίματος, που  γίνεται το πολύ μία μόνον φορά,  είναι ενδεικτική και  επιλεκτικά μπορεί να χρειαστούν και άλλου είδους εξετάσεις, όπως η δοκιμασία γλυκόζης (π.χ. σε  υπέρβαρες μητέρες,  ή σε μητέρες των οποίων το προηγούμενο παιδί γεννήθηκε με βάρος μεγαλύτερο από 4 κιλά).

 

Με συμπλήρωση 16 εβδομάδων από  την τελευταία εμμηνορρυσία, γίνεται η σύσταση για έλεγχο του λεγομένου   τριπλού ή διπλού τέστ, κατ΄ άλλους και Αlpha-Test

με το οποίο προσδιορίζεται σε κάποιο βαθμό το μέγεθος του κινδύνου για σύνδρομο Down. Η εξέταση μπορεί να γίνει και κάπως ενωρίτερα, ή κάποιες εβδομάδες αργότερα.

 

Σε επιτόκους που συνέλαβαν μετά την συμπλήρωση του 35^ου έτους της ηλικίας τους, συνιστάται, μετά την 16^η εβδομάδα της εγκυμοσύνης,  η αμνιοπαρακέντηση, επειδή η συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών είναι σημαντικά αυξημένη και για τον λόγο αυτό το τριπλό τεστ είναι μειωμένης προγνωστικής αξίας.

.

Η εξέταση είναι προαιρετική για την επίτοκο, μια  και σε μητέρες που για λόγους δικούς τους  ΔΕΝ  θα προχωρούσαν σε αμνιοκέντηση και ενδεχομένως διακοπή της κυήσεως, είναι χωρίς αντικείμενο.

 

Σε μητέρες των οποίων η ομάδα αίματος χαρακτηρίζεται από αρνητικά παράγοντα Rhesus,  και των οποίων οι σύζυγοι έχουν ομάδα αίματος Rhesus θετικό, διενεργείται από τον 4^ο μήνα και μετά, κάθε μήνα μια αιματολογική εξέταση που ονομάζεται

έμμεσος Coombs.

(Με τον τρόπο αυτό ελέγχουμε, μήπως η μητέρα δημιουργεί αντισώματα εναντίον των ερυθρών αιμοσφαιρίων του εμβρύου. Αυτό μπορεί πάρα πολύ σπάνια να συμβεί, αν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης περάσει μικρή ποσότητα εμβρυϊκού αίματος  στην μητέρα. Κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο μετά την 16^η εβδομάδα της κυήσεως, οπότε τα εμβρυϊκά  ερυθροκύτταρα αποκτούν αντιγονικές ιδιότητες.  Σε μια τέτοια – σήμερα εξαιρετικά σπάνια – περίπτωση, ο τοκετός ενδεχομένως  προκαλείται τεχνητά, λίγες εβδομάδες ενωρίτερα.

Επίσης, αν διαπιστωθεί, ότι το νεογνό έχει ομάδα αίματος Rhesus θετικό, τότε γίνεται με κάποιο ειδικό ενέσιμο σκεύασμα, μια προφύλαξη στην μητέρα, το πολύ μέσα σε 72 ώρες μετά τον την γέννα,  εναντίον της ευαισθητοποίησης της, από τυχόν εμβρυομητρική μετάγγιση κατά την διαδικασία του τοκετού)

Ο κίνδυνος να πάσχει το παιδί από κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία, εξαρτάται και από την ηλικία της μητέρας. Η εξήγηση που δίνεται είναι, μεταξύ άλλων και η ακόλουθη:

Ενώ τα σπερματοζωάρια δημιουργούνται συνεχώς εκ νέου, τα ωάρια υπάρχουν από την εμβρυική ηλικία, με συνέπεια να  είναι περισσότερο χρόνο εκτεθιμένα σε επιδράσεις που μπορεί να επηρεάζουν την γονιδιακή τους δομή. Για τον λογο αυτό συνιστάται η εξέταση του εναμνίου υγρού σε γυναίκες ηλικίας μεγαλυτέρας των 35 ετών.

Επίσης, σε περιπτωσεις όπου στο συγγενικό περιβάλλον είναι γνωστές χρωμοσωμικές ανωμαλίες, είναι σκόπιμο να ζητηθεί πριν πριν από τον προγραμματισμό  μιάς  εγκυμοσύνης η συμβουλή ειδικού γεννετιστή. 

      Σκέψεις πριν την εξέταση.

      Με τα μέσα που διαθέτουμε σήμερα , είμαστε σε θέση να διαγνώσουμε μερικές παθήσεις του εμβρύου. Ωστόσο ο έλεγχος των χρωμοσωμάτων δεν αποτελεί ακόμη εγγύηση για ένα υγιές παιδί..

  Σήμερα μπoρούμε με σχετικά μεγάλη ακρίβεια να διαπiστωσουμε άν το έμβρυο πάσχει από μιά χωρομοσωμική ανωμαλία (πχ από  σύνδρομο Down, ή από  σύνδρομο  Turner)

Ο κίνδυνος να οδηγηθέι σε απόβολή ένα υγιές έβρυο, σαν συνέπεια της διαγνωστικής παρέμβασης, είναι υπαρκτός. Για την αμνιοκέντηση είναι περίπου 0,5% και για την βιοψία χοριακής λάχνης 2,4-5%.

Κατ’ αρχήν: Η χρήση των υπερήχων στην εγκυμοσύνη δεν είναι επιβλαβής και προσφέρει την μέγιστη πληροφόρηση για την κατάσταση και την ανάπτυξη του κυήματος.

Θα συνιστούσα οπωσδήποτε:

1) Μία εξέταση κατά την 6^η εβδομάδα της εγκυμοσύνης (έγκαιρη διάγνωση τυχόν εξωμήτριας εγκυμοσύνης ή τραχηλικής κύησης

2) Μία εξέταση κατά την 11-13 εβδομάδα της εγκυμοσύνης για τον έλεγχο τουλάχιστον  της αυχενικής διαφάνειας (αποκλεισμός σε μεγάλο βαθμό του συνδρόμου Down) , της αναλογικής ανάπτυξης κρανίου και μηριαίου οστού, της αρτιμέλειας του κυήματος και του περιγράμματος του.

3) Mία εξέταση κατά την 16-17^η εβδομάδα, σε συνδυασμό με το λεγόμενο τριπλό τέστ , για αποκλεισμό του συνδρόμου Down.

5) Μια  εξέταση κατά την 20-22 εβδομάδα, όπου ελέγχονται περισσότεροι παράγοντες ανάπτυξης του παιδιού, και της θέσεως του πλακούντα (το γνωστό στις εγκύους «μεγάλο υπέρηχο», επειδή δεν γίνεται ακόμη απ’  όλους τους μαιευτήρες, αλλά από όσους έχουν την σχετική εκπαίδευση.

6) Μια εξέταση κατά την 28-32^ε εβδομάδα

7) Μια εξέταση μετά την 37^η εβδομάδα για έλεγχο θέσης, αποκλεισμό κινδύνου δυσαναλογίας και να μην ξεχνάμε: Τον αποκλεισμό πολλαπλής περιτύλιξης του ομφαλίου λώρου.

 

Ωστόσο: Eίναι ασφαλέστερο, η υπερηχογραφική εξέταση να γίνεται  ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΕΤΑΣΗ της εγκυμοσύνης, με έλεγχο των βασικών παραμέτρων. (Όχι Baby-video, προκειμένου  να εντυπωσιαστούν οι γονείς.)

 

  Η αμνιοκέντηση.

 

 Η εξέταση διενεργείται μεταξύ της 15 και 19^ης εβδομάδας της εγκυμοσύνης. Ο γιατρός αρχίζει με μιά υπερηχογραφική εξέταση για να διαπιστώσει την φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου και την θέση του πλακούντα, προσδιορίζοντας έτσι και το κατάλληλο σημείο για την παρακέντηση.

 Με μία λεπτή βελόνη αναρροφά περίπου 15-20 κ. εκ. εναμνίου υγρού. Δεν απαιτείται κανενός είδους αναισθησία, μιά και η διαδικασία γίνεται αντιληπτή περίπου όπως μιά αιμοληψία.  Το πόρισμα της εξέτασης είναι έτοιμο σε 2-3 εβδομάδες. Μετά την παρακέντηση, η επίτοκος  είναι καλό να παραμείνει για μιά μέρα στο κρεβάτι. 

 Βιοψία χοριακής λάχνης.

Από την 8^η εωςτην 11^η εβδομάδα, μπορεί να διενεργηθεί  κάτω απο υπερηχογραφικό έλεγχο με κατάλληλη βελόνη, μιά μικροβιοψία χοριακής λάχνης (βιοψία από τον πλακούντα)

Η  βιοψία εξετάζεται σε ειδικό εργαστήριο προγεννητικού ελέγχου και το πόρισμα είναι σε λίγες ημέρες έτοιμο. Τα πλεονεκτήματα της μεθόδου είναι, ότι η διάγνωση γίνεται γρήγορα και σε ηλικία κυήσεως, όπου η τεχνητή διακοπή της δεν αποτελεί πρόβλημα. Το μειονέκτημα είναι ο σημαντικά  αυξημένος κίνδυνος αποβολής.

  Πιθανές επιπλοκές

Κανένας γιατρός δεν μπορεί νά εγγυηθεί, ότι δεν θα υπάρξουν επιπλοκές.  Ωστόσο αυτές είναι σπάνιες.

Κίνδυνοι για την  μητέρα :

            Επιμολύνσεις

           Αιμορραγίες 

            Τραυματισμοί γειτονικών οργάνων 

Κίνδυνοι για το έμβρυο :

·         Τραυματισμοί από την βελόνη (πρακτικώς αποκλείονται, όταν η παρακέντηση γίνεται κάτω από συνεχή υπερηχογραφικό έλεγχο).

·         Επιμολυνσεις

·         Αποβολή

πληροφοριες για την εγκυμοσυνη

Εγκυμοσύνη είναι η διαδικασία κατά την οποία μία  γυναίκα φέρει ένα γονιμοποιημένο ωάριο, το οποίο αναπτύσσεται κι εξελίσσεται μέσα της και διαρκεί μέχρι και τη γέννηση του βρέφους. Ο ιατρικός όρος για την κυοφορούσα γυναίκα είναι "επίτοκος" και για το μωρό πριν τη γέννησή του "έμβρυο".

Μία φυσιολογική εγκυμοσύνη διαρκεί περίπου 40 εβδομάδες από τον τελευταίο γυναικείο κύκλο (ή 38 εβδομάδες μετά τη γονιμοποίηση του ωαρίου). Το πρώτο τρίμηνο εγκυμονεί για τη μέλλουσα μητέρα και τους μεγαλύτερους κίνδυνους για μία ενδεχόμενη αποβολή - ονομάζεται έτσι ο θάνατος από φυσιολογική αιτία ενός εμβρύου. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε προβλήματα υγείας του εμβρύου, της μητέρας ή σε κάποια ζημιά που προκλήθηκε μετά τη σύλληψη.

Η εγκυμοσύνη είναι για μία γυναίκα ίσως η σημαντικότερη και ομορφότερη περίοδος της ζωής της και μία εκπληκτική εμπειρία πρωταρχικά για την ίδια και σε μικρότερο βαθμό για τους οικείους της. Οι αλλαγές δε που συντελούνται τόσο σε σωματικό επίπεδο όσο και στο ψυχικό και συναισθηματικό κόσμο της μέλλουσας μητέρας είναι τεράστιες.

Διάγνωση της Εγκυμοσύνης

Το σώμα δεν είναι σε θέση να γνωρίζει την εγκυμοσύνη παρά μόνο όταν το γονιμοποιημένο ωάριο εμφυτεύεται στα τοιχώματα της μήτρας , περίπου 5 - 12 ημέρες μετά τη σύλληψη. Από τη στιγμή εκείνη και μετά το ωάριο στέλνει την εντολή στο σώμα να συνεχίζει να παράγει προγεστερόνη (από το ωχρό σωμάτιο ή corpus luteum). Τότε αρχίζει να παράγεται και η hCG ( Χοριακή γοναδοτροπίνη), δηλαδή η ορμόνη της εγκυμοσύνης. Σε μία φυσιολογική κύηση τα επίπεδα της ορμόνης hCG διπλασιάζονται κάθε δεύτερη ημέρα, μέχρι περίπου την 9η εβδομάδα κύησης .

Για το λόγο αυτό ένα τέστ εγκυμοσύνης  για να έχει θετική ένδειξη θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 7 ημέρες από την ωορηξία  (ή ωοθυλακιορρηξία) - όμως και πάλι είναι πολύ σπάνιο να συμβεί τόσο γρήγορα. Ακόμη και με τα πιο ευαίσθητα τεστ εγκυμοσύνης θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 10 ημέρες από τη γονιμοποίηση του ωαρίου προτού ανιχνευτεί ένα θετικό αποτέλεσμα.